250x250

11 Mar

Co zrobić, zanim usiądzie się do pisania?

Masz w planach napisać utwór – opowiadanie, powieść, nowelę a może dramat? Niezależnie od gatunku i rodzaju literackiego, każda praca twórcza wymaga odpowiedniego przygotowania. Nie ma również znaczenia to, czy podchodzisz do pisania po raz pierwszy czy też kolejny. Co warto zrobić, zanim przystąpi się do właściwego procesu twórczego?

Ustal cel utworu

Podstawową rzeczą, jaką należy na samym początku ustalić to fakt, po co właściwie chcemy napisać dany utwór. Cel nie musi być wzniosły – równie dobry będzie chęć rozśmieszenia odbiorcy, jak i uświadomienie mu pewnych zawiłości politycznych. Ważne, aby go jednoznacznie ustalić i trzymać się go w trakcie całej pracy nad utworem. On bowiem będzie determinował gatunek oraz główną oś fabuły. Co ważne – to jest element, który nie powinien ulegać zmianom w trakcie rozwijania się utworu. Niezależnie od tego, jakimi torami potoczy się akcja, główny cel powinien pozostać ten sam. Dzięki temu, nawet gdy nasza wyobraźnia zwiedzie nas na manowce słowotoku, będziemy mogli bez problemu wrócić do głównego wątku fabularnego. Poza tym – trudno sobie wyobrazić, aby pierwotnie lekki utwór znienacka stał się poważnym dramatem, prawda?

Stwórz szkic bohaterów

Kiedy już mamy wyznaczony cel, warto zastanowić się nad głównymi postaciami. Nie musimy ich w tym momencie szczegółowo opisywać. Warto mieć jednak ich ogólny zarys, dzięki któremu łatwiej będzie zbudować ich historię w późniejszym utworze. Co warto na tym etapie zaplanować? Przede wszystkim płeć, wiek i rolę w historii. Dobrze jest ustalić, który z bohaterów będzie główną postacią utworu. Wokół niej będzie bowiem budowana fabuła. Nie można również zapominać o postaciach drugoplanowych – one z kolei wyznaczą kierunki wątków pobocznych, które są równie istotne jak główny tor narracji. W szkicu bohaterów można również zawrzeć ich powiązania (czy się znają, w jakim stopniu, kim jest ich rodzina) oraz główne role, jakie odegrają w naszym małym przedstawieniu.

Główny wątek

Jeśli nie zrobiliśmy tego wcześniej, dobrze jest również skupić się nad tym, co będzie najważniejszą osią fabularną w naszym utworze. Miłość, kariera, problemy polityczne, wojna? Pomysłów jest wiele. Ważne, aby, podobnie jak cel, był on niezmienny. Wokół niego bowiem będziemy budować całą otoczkę, która utrzyma akcję w ryzach. Od tego właściwie zależy, czy w ogóle nasz utwór powstanie. Kluczowy bowiem jest tutaj pomysł na główny wątek, który zaintryguje czytelników i sprawi, że jakoś się wyróżnimy pośród innych autorów. Jeśli nie zaczynamy od tego punktu, warto się zastanowić, co najbardziej będzie pasowało do stworzonych bohaterów i zamierzonego celu.

Przeprowadź research

Pora na odrobinę cięższej pracy – kiedy chcemy, aby utwór był jak najbardziej realistyczny, musimy przeprowadzić dokładny research. Jakie informacje należy sprawdzać? Przede wszystkim te dotyczące planowanego miejsca akcji oraz zawodów, jakie planujemy dla swoich bohaterów. W sytuacji, gdy chcemy zająć się jakimś problemem społecznym lub politycznym, warto również i na jego temat poszukać odpowiednich informacji. Research jest przydatny również w „zwykłych” utworach – warto go przeprowadzić nawet, gdy chcemy stworzyć najprostszą historyjkę dla dzieci. Dlaczego? Aby dowiedzieć się, jakie wątki najczęściej pojawiają się w danym typie utworów, jak tworzyć poszczególne postacie oraz jakie są zasady budowania utworu danego gatunku. Słowem – umożliwia on pogłębienie nie tylko tej wiedzy, która pomoże nam stworzyć fabułę, ale i udoskonalić nasz warsztat.

Dopasuj miejsce akcji

Ostatnią istotną czynnością jest wybór odpowiedniego miejsca akcji. Ono nada charakteru całemu utworowi a dodatkowo osadzi fabułę w konkretnej rzeczywistości. Jest to o tyle istotne, że miejsce akcji może dopełniać wybrany gatunek literacki. Realne miasto, wymyślona planeta a może alternatywna rzeczywistość? Każdy wariant jest odpowiedni i może zdeterminować, jakiego typu utwór właściwie zamierzamy napisać. Odpowiednie miejsce akcji pozwoli także dopracować bohaterów – może im narzucić zawód (np. lekarza lub nauczyciela), cechy charakteru (empatia – szpital, wesołość – przedszkole) czy nawet zachowanie (dyscyplina – kompania wojskowa, swoboda – akademik).