250x250

25 Cze

Jak stworzyć bohatera, którego (prawie) każdy pokocha?

Inteligentny gbur, romantyczna ciapa, chłopak lub dziewczyna z sąsiedztwa a może mentor i autorytet? Istnieją specyficzne typy postaci, które są przez czytelników zapamiętywane przez lata i przede wszystkim – ubóstwiane. Każdy z nich charakteryzuje się nieco innym charakterem, jednak jedno je łączy. Są wyraziści i w pewien sposób są ucieleśnieniem marzeń. Jak zatem stworzyć bohatera uwielbianego przez rzeszę czytelników?

Dominująca cecha charakteru

Podstawową kwestią, która przyciąga nas do opisywanych postaci, jest ich charakter. Zasada jest prosta – lubimy tych bohaterów, którzy są lepszą wersją nas samych. Oznacza to, że z jednej strony są niezwykle ludzcy – mają swoje wady, gorsze dni czy też głupie nawyki, które nie wszyscy rozumieją. Z drugiej – inne cechy mają wyśrubowane do perfekcji. Są ponadprzeciętnie inteligentni, wzorowo odważni, niebywale pewni siebie, obrzydliwie bogaci, etc. Dlatego tak istotne jest wybranie ich cechy dominującej. Ona bowiem określa, kim tak naprawdę jest/będzie bohater. Do wyboru jest cała gama cech. Mądrość, charyzma, pewność siebie, ale także opryskliwość, złośliwość czy też ciapowatość. To, którą wybierzemy, zależy nie tylko od naszego widzimisię, ale również od gatunku utworu, planowanych losów bohatera czy też jego przyjaciół.

Wyróżniający się z tłumu wygląd

Ciężko zapamiętać na lata bohatera, który niczym specjalnym się nie wyróżnia. Nie musi on być nieprzeciętnie przystojny lub nadzwyczaj brzydki. Ważne, aby posiadał jakiś znak rozpoznawczy, dzięki któremu czytelnik odłowi go pośród wielu innych bohaterów z naszej lub cudzej książki. Znakiem charakterystycznym może być widoczne znamię, blizna, nietypowy kolor oczu lub włosów, jak również tatuaż czy też jakieś akcesorium, np. okulary, naszyjnik, zegarek. W przypadku rzeczy istotne jest, aby postać zawsze ją miała przy sobie. Oczywiście za znak rozpoznawczy może posłużyć również specyficzny ubiór, jednak nie jest on już tak dobrze zapamiętywany przez czytelników.

Charakterystyczny styl

Jak już wspomniano wyżej – ubiór może być istotny, ale o wiele ważniejszy jest specyficzny styl, w jakim się dany bohater nosi. Garnitury, eleganckie sukienki, bojówki, skórzane wdzianka a może zwykłe dżinsy? Każda opcja jest dopuszczalna. Ważne, aby w pewien sposób współgrała z osobowością bohatera. Wredna kobieta, która ubiera się jak słodka dziewczynka, będzie całościowo tworzyć dość przerażający obraz i nie zostanie zapamiętana w zbyt pozytywny sposób. Bogaty, charyzmatyczny prezes nie powinien też do pracy przychodzić w hawajskiej koszuli i bermudach. Oczywiście, takie kombinacje są dopuszczalne, o ile kryje się za nimi jakiś konkretny cel i go uzasadnimy w utworze. Jeśli jednak chcemy tak wykreować postać bez większej przyczyny, lepiej z tego zrezygnować.

Wierny giermek-przyjaciel

Głównych bohaterów zapamiętujemy także ze względu na ich przyjaciół. Rzadko kiedy występują oni pojedynczo – ich otoczenie ich dopełnia, a co więcej, może w pewien sposób podbijać ich wyjątkowe cechy. Dlatego dobrze jest stworzyć równie wyrazistego przyjaciela naszej postaci, który w pewnym stopniu będzie z nią kontrastował. Ważne, aby był to kumpel z prawdziwego zdarzenia, czyli wspierający, słuchający, czasem stawiający do pionu. Może on być samotny lub wręcz przeciwnie – być wzorowym mężem czy też wzorową żoną. Nawet jeśli planujemy z głównej postaci stworzyć osobę towarzyską, otaczającą się większą ilością ludzi, ważne, aby z tego tłumu wybrać i wskazać jedną dominującą, która zawsze przy nim jest.

Cel życia

Ostatnim charakterystycznym elementem głównego bohatera, jest jego życiowe pragnienie, do którego spełnienia dąży. Ważne, aby było ono zwyczajne, ludzkie, niezbyt wygórowane, dzięki czemu będzie lepiej zapamiętane. Do takich marzeń można zaliczyć pragnienie prawdziwej miłości, osiągnięcie szczytu kariery zawodowej czy też wyjazd w określone miejsce. Te marzenia nie mogą być również zbyt małe, tj. takie, które da się spełnić ot tak, w parę chwil. One powinny być realne, ale czasochłonne. Wówczas opis dążenia do ich realizacji stworzy ciekawe tło fabularne, którym można dowolnie sterować, w zależności od naszych intencji.