250x250

05 Kwi

Stwórz romans wszech czasów!

Harlequiny, powieści Grocholi czy też Nory Roberts – wszystkie łączy wielka miłość, która stanowi główny wątek powieści. Jak jednak napisać coś wartościowego? W przypadku romansu łatwo jest popaść w przesadę i stworzyć kiczowatą historię. Można tego uniknąć, o ile będzie się przestrzegać kilku prostych zasad.

Poznaj swój cel

Po co ludzie sięgają po romanse? Odpowiedź jest prosta – ma to im umożliwić ucieczkę w lepszy, idealistyczny świat związków bez problemów. To właśnie romanse dostarczają nam urocze wizje dotyczące prawdziwej miłości, dla której jesteśmy w stanie zrobić wszystko. A skoro tego ludzie oczekują – warto im to podsunąć. Dlatego na pytanie o cel tworzenia takiego utworu odpowiedź jest banalnie prosta – po to, by dostarczyć odbiorcom romantycznych wzruszeń, których na co dzień im brakuje. Oczywiście to dotyczy typowych romansów. Jeśli chcemy przepleść wielką miłość z innymi wątkami, wówczas można również zdecydować się na inne cele. Ukazanie problemów, tej mniej różowej strony związków czy też specyfiki w zachowaniu danego pokolenia – to również może przyświecać romansowi. Z tego względu zanim zasiądziemy do pisania – ustalmy, co chcemy osiągnąć.

Ile romansu w romansie?

Romans romansowi nierówny. Jak już zostało zaznaczone – może on być w pełni skupiony na wątku miłosnym, lecz nie musi. Dlatego, kiedy już ustalimy, co chcemy danym utworem osiągnąć, warto zastanowić się, jak bardzo rozbudujemy wątek romantyczny. Czy będzie on jedyną osią fabularną czy też zostanie spleciony razem z innymi wydarzeniami? Odpowiedź na to pytanie jest niezwykle ważna, ponieważ od niej zależy późniejsza kreacja. W przypadku, gdy decydujemy się wyłącznie na romans, cała historia będzie kręciła się wokół emocji bohaterów. W bardziej rozbudowanych utworach akcja nie będzie już tak oczywista a sam romans będzie mógł mieć swoje wzloty i upadki, w zależności od okoliczności. W przypadku jednowątkowej historii, warto uważać na popadnięcie w sztampę i, w ostateczności, na stworzenie kolejnego Harlequina. Jeśli nie jest to naszym celem – warto się trzymać w ryzach i w razie potrzeby od razu korygować utwór.

„Cudowni” bohaterowie

Czym byłaby powieść bez bohaterów? Tym bardziej romans… oprócz standardowego zestawu kobieta i mężczyzna, możemy tutaj sięgnąć także po pary homoseksualne (mężczyzna i mężczyzna, kobieta i kobieta) i międzygatunkowe (człowiek i wróżka, czarodziej i wampir, etc.). Dzięki temu pole manewru nam się rozszerza a i sama akcja nie musi być już taka przewidywalna. Niezależnie od płci i gatunku, bohaterów romansu powinny odznaczać pewne cechy. Z jednej strony powinni oni budzić porywy serca, stanowić pewien ideał. Z drugiej – zbyt cudowni będą nudni. Dlatego dobrze jest im przypisać całkiem sporą listę wad, które ich urealnią. Ważne, aby ich charaktery były dość realistyczne, tj. żeby nie byli przejaskrawieni. Odrzucamy tutaj typowe słodkie idiotki, jak również bezmózgich osiłków. Idealna bohaterka powinna być symbolem kobiecości a mężczyzna męskości. Co istotne – te ideały powinny być dostosowane do danej epoki, w której żyją. W końcu zmieniało się to na przestrzeni dziejów!

A fabuła?

Posiadając powyższe elementy, możemy zabrać się w końcu za planowanie fabuły. Mając podstawowych bohaterów oraz świadomość tego, na ile nasz romans ma być romantyczny, możemy z łatwością rozpisać przebieg poszczególnych scen. Warto zacząć od stworzenia planu powieści, gdzie wypiszemy główne elementy, które chcemy umieścić w powieści. Następnie całość wystarczy uwzględnić w trakcie pisania i wszystko wygładzić. Ważne – nawet jeśli decydujemy się na 100% romans, nie możemy pisać tylko i wyłącznie o miłości. To jest główna oś, które powinna mieć pewne tło, dotyczące np. życia rodzinnego lub zawodowego bohaterów. Dzięki temu czytelnik nie zaśnie nad książką. Tworząc fabułę romansu należy także pamiętać o tym, iż wszystkie wydarzenia powinny prowadzić do ostatecznego rozwiązania, najlepiej w formie happy endu. A szczęśliwe zakończenie w romansach to nic innego jak zejście się danej pary i życie razem „długo i szczęśliwie”.