250x250

15 Lip

Flegmatyk, choleryk a może sangwinik? Jaki charakter ma Twój bohater?

Nie istnieją dwie takie same osoby w życiu realnym. Dlaczego więc koniecznie chcemy tworzyć bohaterów na jedno kopyto? Często bowiem przy ich kreowaniu zapominamy o istotnym elemencie – ich temperamencie, który nierzadko może współgrać lub kolidować z pozostałymi cechami osobowymi. Jak zatem wykreować odpowiedni temperament?

Wybuchowy choleryk

Ten typ jest jednym z łatwiejszych do stworzenia. Jest to osoba porywcza, bardzo energiczna, która nie znosi siedzenia w miejscu. Łatwo ją zdenerwować, emocje wychodzą jej wszystkimi porami skóry i z reguły wzbudza strach w otoczeniu. Z kolei cholerycy są bardzo dobrymi przywódcami – potrafią utrzymać swoich podwładnych w ryzach, jednocześnie myśląc strategicznie. Choleryk, mimo niewątpliwych wad, nie musi być postacią negatywną. Wręcz przeciwnie – pod wierzchnią wybuchową warstwą można umieścić cały szereg pozytywnych cech, jak uczuciowość, lojalność czy też szczerość. Jak stworzyć choleryka? Cóż, jego wizerunek opiera się przede wszystkim na krzykach i pozornej złośliwości. Najlepiej będzie to widać w dialogach z innymi bohaterami – nerwowe zdania, narastająca frustracja wyczuwalna w tekście i choleryk gotowy!

 

Pogodny sangwinik

Sangwinik to osoba, która osiągnęła swoiste status quo między elementami składowymi charakteru. Posiada silną osobowość, jednak nie wybucha tak jak choleryk. Jest towarzyski, wrażliwy, gadatliwy i otwarty na świat. Często wykazuje cechy przywódcze, co wiąże się z tym, iż uwielbia być w centrum zainteresowania. Z pozoru sangwinicy wydają się wredni czy nawet antypatyczni. Wszystko z powodu dumy, z którą się obnoszą i specyficznym poczuciem humoru, które często jest na granicy obrażania innych. Niemniej jednak jest to najbardziej wyważona osoba, która potrafi połączyć aktywny tryb życia ze spokojnym czytaniem książki w kąpieli. Jak stworzyć tę postać? Prawda taka, że sangwinicy tworzą się sami. Jeśli Twoja postać nie jest ani zbyt nerwowa, ani melancholijna, do tego łączy w sobie skrajne cechy, słowem – chcesz stworzyć kogoś neutralnego, to tworzysz sangwinika.

 

Spokojny flegmatyk

Stanowi całkowite przeciwieństwo choleryka. Jest to osoba pogodzona z życiem, idąca przez nie spokojnie i bez nerwów. Trudno sobie wyobrazić sytuację, która by takiego człowieka wyprowadziła z równowagi. Z reguły trzyma się na uboczu, nie lubi towarzystwa innych ludzi, choć wobec nich jest raczej łagodny i cierpliwy. Flegmatycy to osoby ciche, lubiące obserwować innych i, co stanowi najbardziej charakterystyczną cechę, są bardzo powolni w działaniu. Im się nigdy nie śpieszy – to, co choleryk wykona w 2 minuty, tupiąc nogą, że to i tak za długo, flegmatyk wykona w godzinę, dziwiąc się, że tak szybko mu poszło. Bez wątpienia może tworzyć świetnego bohatera drugoplanowego, który znacznie ubarwi akcję, dodając jej elementów komizmu. Dlaczego nie pierwszoplanowego? Cóż, może się okazać zbyt nudna i czytelnicy zamiast czytać z zapartym tchem Twój utwór, odłożą go na półkę z dobranockami. Tę postać najłatwiej się stworzy opisując wykonywane przez nią czynności i reakcję otoczenia. Ciągłe pośpieszanie flegmatyka, jego neutralność i obserwowanie otoczenia to klucz do sukcesu literackiego.

 

Depresyjny melancholik

Życie jest złe. Słońce świeci za mocno, chmury są za ciężkie a woda zbyt mokra.  I to wcale nie jest tak, że on narzeka, nie, broń Boże! On po prostu jest wrażliwy i smutny. Prawda taka, że osoby z temperamentem melancholika mają bardzo złożoną osobowość. Wszystko odczuwają mocniej, szczególnie porażki. Są nastawione dość pesymistycznie do świata i często popadają w apatię. Z drugiej strony są bardzo sumienne, systematyczne i poukładane. Nie potrafią niczego zrobić spontanicznie, uwielbiają różnego rodzaju regulaminy i przepisy oraz jest wrażliwy na problemy innych osób. Tę postać najprościej stworzysz, skupiając się na jej lękach, neurotyczności i tendencji do popadania w depresję. Możesz ją uczynić nieco nadwrażliwą i dającą się łatwo zranić, choć prawdziwy melancholik unika sytuacji, w których mógłby ucierpieć. Niemniej jednak – postać niezbyt trudna do wykreowania, acz łatwo popaść w pewną przesadę.